सुमारे ४५० वर्षांपूर्वी पश्तून बाबी घराणे मुघल शासक हुमायूंसोबत गुजरातमध्ये पोहोचले. हे अफगाणिस्तानचे शाही कुटुंब होते, जे मुघल साम्राज्याचा महत्त्वाचा भाग बनले आणि अनेक संस्थानांवर राज्य केले. मुघल सत्ता कमकुवत झाल्यावर बाबी आणि मराठा (गायकवाड घराणे) यांच्यात युद्ध झाले, ज्यात मराठ्यांनी बहुतेक गुजरातवर ताबा मिळवला, परंतु बाबींनी जुनागढ, राधनपूर आणि बालासिनोरवर आपले राज्य कायम ठेवले.
मोहम्मद महाबत खान-३ हे जुनागढ संस्थानाचे शेवटचे नवाब होते. महाबत खान यांचे एक जवळचे नातेवाईक होते वली मोहम्मद खान बाबी. त्यांनी १९४० मध्ये जमाल बख्ते बाबी यांच्याशी लग्न केले. अनेक वर्षे त्यांना संतान नव्हती. १९४७ मध्ये ब्रिटिश राजवट संपल्यावर संस्थाने रद्द करून सरकारे स्थापन केली जाऊ लागली आणि भारत-पाकिस्तानची फाळणी झाली. 15 ऑगस्ट 1947 रोजी, शेवटचे नवाब महाबत खान यांनी जुनागढला पाकिस्तानात सामील करण्याची घोषणा केली, ज्यावर लोकांनी आक्षेप घेतला. 20 फेब्रुवारी 1948 च्या जनमतामध्ये 99% पेक्षा जास्त लोकांनी भारतात सामील होण्याचा निर्णय घेतला. जेव्हा सरकार स्थापन झाले, तेव्हा जुनागढचे नवाब माहबत यांचे जवळचे नातेवाईक वली मोहम्मद खान यांचीही रियासत (राज्य) काढून घेण्यात आली आणि त्याऐवजी त्यांना 100 बिघा जमीन म्हणजेच 40 एकर (17 लाख 42 हजार चौरस फूट) देण्यात आली. राजेशाही संपल्यानंतरही ते शाही जीवन जगत होते. लग्नाच्या 14 वर्षांनंतर त्यांच्या घरी आनंदाची बातमी आली. पत्नी जमाल बख्ते यांनी जुनागढच्या शाही हवेलीत 4 एप्रिल 1954 रोजी एका मुलीला जन्म दिला. तिचे नाव ठेवण्यात आले, परवीन सुल्ताना वली मोहम्मद खानजी बाबी. त्याच परवीन बाबी, ज्या हिंदी सिनेमातील प्रसिद्ध आणि टॉप अभिनेत्रींमध्ये समाविष्ट होत्या. त्याच परवीन बाबी, ज्या त्यांच्या ग्लॅमर, पाश्चात्त्यीकरण आणि काळाच्या पुढे असलेल्या विचारांसाठी ओळखल्या जात होत्या. जेव्हा स्त्रिया पडद्यावरही सिगारेट हातात घेण्यास कचरत होत्या, तेव्हा परवीन बाबी मिनी स्कर्ट घालून रस्त्यावर सिगारेट ओढत फिरत असत. जेव्हा दिग्दर्शक बी.आर.इशारा यांनी त्यांना पहिल्यांदा पाहिले, तेव्हा ते त्यांच्या याच बोल्डनेसचे चाहते झाले आणि त्यांना लगेच चित्रपटाची ऑफर दिली. आज परवीन बाबी यांची 72वी जयंती आहे. जर त्या आज असत्या, तर त्यांचा 72 वा वाढदिवस साजरा केला असता. त्यांच्या आयुष्यातील शेवटचे दिवस खूप वेदनादायक होते. एकटेपणाची मर्यादा अशी होती की, जेव्हा त्यांचा मृत्यू झाला, तेव्हा त्यांचे शरीर बंद घरात 4 दिवस सडत राहिले. आज परवीन बाबी यांच्या जयंतीनिमित्त, त्यांच्या काळाच्या पुढे असलेल्या आणि आयुष्याशी संबंधित काही रंजक किस्से जाणून घ्या- 54 खोल्यांच्या हवेलीत वाढल्या, शिक्षणासाठी अटीवर घर सोडले शाही कुटुंबात जन्मलेल्या परवीन बाबींचे बालपण जुनागढमधील 54 खोल्यांच्या हवेलीत गेले. एकुलत्या एक अपत्याला ऐशोआराम मिळाला आणि घरात 6 नोकर होते. 6 वर्षांच्या असताना वडिलांचे कर्करोगाने निधन झाले, त्यानंतर त्या दिवान चौकातील दोन मजली हवेलीत राहू लागल्या. सुरुवातीचे शिक्षण गुजराती माध्यमाच्या शाळेत झाले. 14 वर्षांच्या असताना आईने त्यांना शिक्षणासाठी अहमदाबादला पाठवले, मात्र, कुटुंबाचा याला विरोध होता. लवकर लग्न करून देण्याची अट ठेवण्यात आली, ज्याला आईने संमती दिली आणि त्यांचे सेंट झेवियर कॉलेजमध्ये (St. Xavier College) प्रवेश झाला. कॉलेजमध्ये कोर्स नसतानाही परवीन बाबी स्वतःच अस्खलित इंग्रजी बोलायला शिकल्या. पुढे त्यांनी इंग्रजी आणि मानसशास्त्र (Psychology) मध्ये पदवी (Bachelor’s Degree) घेतली आणि इंग्रजीमध्ये पदव्युत्तर पदवी (Master’s Degree) मिळवली. अटीनुसार, 15 वर्षांच्या असताना परवीन यांचा चुलत भाऊ जमील खान यांच्याशी साखरपुडा झाला, जे पाकिस्तान इंटरनॅशनल एअरलाइन्समध्ये (Pakistan International Airlines) पायलट होते. 1971 च्या भारत-पाक युद्धानंतर आईने साखरपुडा मोडला आणि परवीनला याची माहिती पोस्टकार्डद्वारे मिळाली. 17 व्या वर्षी सिगारेट ओढायच्या, मिनी स्कर्ट घालायच्या; हे पाहूनच त्यांना चित्रपटाची ऑफर मिळाली 1971 मध्ये, दिग्दर्शक बी.आर. इशारा अहमदाबादमध्ये ‘एक नांव दो किनारे’ या चित्रपटाचे शूटिंग करत होते. गर्दीत त्यांची नजर एका मुलीवर पडली, जी मिनी स्कर्टमध्ये सिगारेट ओढत होती. उंच आणि सडपातळ बांध्याची ती मुलगी चारमिनार सिगारेट हातात घेऊन होती. ती मुलगी परवीन बाबी होती, जिचे वय 17 वर्षे होते. बी.आर. इशारा यांना समजले की ती खास आहे आणि त्यांनी छायाचित्रकाराला तिचे फोटो काढायला सांगितले. फोटोग्राफरने फोटो काढले आणि बी.आर. इशारा यांनी परवीनला बोलावून विचारले- चित्रपटांमध्ये काम करशील का? साधारणपणे कोणतीही मुलगी लगेच होकार देते, पण परवीन म्हणाली, जर स्क्रिप्ट आवडली तरच. बी.आर. इशारा या एका उत्तरात समजून गेले की, मुलीमध्ये आत्मविश्वास भरलेला आहे. तसे तर ते कधीही त्यांच्या चित्रपटांच्या नायिकेकडून कोणत्याही प्रकारचा करार (कॉन्ट्रॅक्ट) करून घेत नव्हते, पण परवीन बाबीचा आधुनिक (मॉडर्न) लूक पाहून तेही विचारात पडले. त्यांना वाटले की ही आधुनिक विचारांची मुलगी आपले मन बदलू नये. त्यांनी लगेच करार (कॉन्ट्रॅक्ट) बनवला, ज्यात एकच अट होती की जोपर्यंत त्यांचा चित्रपट पूर्ण होत नाही, तोपर्यंत परवीन दुसऱ्या कोणत्याही चित्रपटाचा भाग होऊ शकत नाही. शाही कुटुंबातून आलेली असूनही परवीनने चित्रपटांमध्ये येण्याचा निर्णय घेतला. निर्भीडपणे चित्रपट मागितला, लॉन्चसाठी दिग्दर्शकाने कर्ज घेतले बी.आर. इशारा करारानंतर इतर चित्रपटांमध्ये व्यस्त झाले आणि ही गोष्ट जवळजवळ विसरून गेले. यादरम्यान परवीन बाबी सप्टेंबर 1971 मध्ये कॅलिको डोमच्या फॅशन शोमध्ये सहभागी झाल्या, जिथे त्यांच्यासोबत काम करणाऱ्या मॉडेल ममता साहू यांनी त्यांना त्यांचे दिग्दर्शक वडील किशोर साहू यांना सुचवले. किशोर साहू यांनी परवीनशी भेट घेऊन त्यांना ‘धुंएं की लकीर’ चित्रपटासाठी निश्चित केले. तेव्हा त्यांना बी.आर. इशारा यांच्या कराराबद्दल (कॉन्ट्रॅक्ट) कळले. किशोर साहू यांनी लगेच त्यांना फोन केला आणि सांगितले की, “ज्या अभिनेत्रीसोबत तुमचा करार आहे, तिच्यासोबत मला चित्रपट बनवायचा आहे.” परवीन बाबीचे नाव ऐकून त्यांना पुन्हा ती मुलगी आठवली. पण त्यांचा चित्रपट बनण्यास उशीर होता, म्हणून त्यांनी करार रद्द करून परवीनला तो चित्रपट करण्याची परवानगी दिली. काही महिने उलटले. बी.आर. इशारा, मुंबईतील राजकमल स्टुडिओमध्ये एका चित्रपटाच्या मिक्सिंगच्या कामासाठी पोहोचले होते. ते जिन्यावर बसून सिगारेट पीत होते, तेवढ्यात परवीन त्यांच्या अगदी बाजूला येऊन बसल्या. त्यांनी ना चौकशी केली ना दुसरी कोणती गोष्ट केली, थेट म्हणाल्या- तुम्ही माझ्यासोबत चित्रपट का बनवत नाही? बी.आर. इशारा या प्रश्नाने गोंधळले. त्यांच्या मनातही हाच प्रश्न होता की ते परवीनसोबत चित्रपट का बनवत नाहीत. त्यांनी घरी परतताच आपल्या फोटोग्राफरला फोन करून चित्रपट बनवण्यासाठी पैसे गोळा करण्यास सांगितले. फोटोग्राफरने कसेबसे 2 लाख रुपये उधार घेतले, ज्याच्या मदतीने बी.आर. इशारा यांनी परवीन बाबीसोबत ‘चरित्र’ हा चित्रपट सुरू केला. हा चित्रपट आधी बनला आणि परवीन बाबींचा पहिला चित्रपट ठरला. या चित्रपटात परवीन बाबींनी घातलेले कपडे त्यांनी स्वतः विकत घेतले आणि निवडले होते. 3 लिव्ह -इन रिलेशनशिप आणि वेळेच्या पुढे विचार परवीन बाबीचे सुरुवातीचे 5 चित्रपट फारसे यशस्वी झाले नाहीत, त्यानंतर 1974 हे वर्ष आले. परवीन बाबीला ‘दीवार’ चित्रपटात अमिताभ बच्चनच्या विरुद्ध वेश्या अनिताची भूमिका मिळाली. चित्रपट सुपरहिट ठरला आणि परवीन बाबीला हिंदी चित्रपटसृष्टीत विशेष ओळख मिळाली. पुढे त्यांनी अमर अकबर अँथनी, काला सोना, काला पत्थर, सुहाग, द बर्निंग ट्रेन, शान, नमक हलाल यांसारखे अनेक हिट चित्रपट दिले आणि 70-80 च्या दशकातील सर्वाधिक मानधन घेणाऱ्या अभिनेत्री बनल्या. 1972 मध्ये चित्रपट सेटवर परवीन बाबी यांची डॅनी डेंग्जोंग्पा यांच्याशी भेट झाली. दोघे लवकरच जवळ आले आणि शिवाजी पार्कमध्ये लिव्ह-इनमध्ये राहू लागले, जे त्या काळात सामान्य नव्हते. काही कारणास्तव ते 3 वर्षांनंतर वेगळे झाले, पण त्यांची मैत्री कायम राहिली. डेनीसोबत ब्रेकअपनंतर परवीन बाबीच्या आयुष्यात कबीर बेदी आले. तेव्हा ते ओपन मॅरेजमध्ये होते. परवीनसाठी कबीर बेदी पत्नी प्रोतिमाला घटस्फोट देऊ इच्छित होते, पण प्रोतिमा यासाठी तयार नव्हती. परवीन त्यांच्यासोबत लिव्ह-इनमध्येही राहिली. सन 1977 मध्ये परवीन बाबीने भारत सोडला आणि कबीर बेदीसोबत आयुष्य घालवण्यासाठी लंडनला स्थलांतरित झाली. पण अवघ्या 3 महिन्यांतच ती कबीरला लंडनमध्ये सोडून भारतात परतली. भारतात परतल्यावर त्या पुन्हा डॅनीच्या संपर्कात आल्या, ज्यांना त्या नेहमीच चांगला मित्र मानत होत्या. त्यांनी डॅनीला सांगितले की कबीर बेदीने त्यांचा जबरदस्ती गर्भपात केला, ज्यामुळे त्या पळून आल्या. भारतात परतल्यावर परवीन बाबीने पुन्हा 1977 पासून चित्रपटांमध्ये काम करायला सुरुवात केली. यावेळी त्यांची महेश भट्ट यांच्याशी जवळीक वाढू लागली. 6 महिने रिलेशनशिपमध्ये राहिल्यानंतर महेश भट्ट यांनी परवीन बाबीसाठी पत्नी किरण आणि मुलांना सोडले आणि त्यांच्यासोबत लिव्ह-इनमध्ये राहू लागले. तेव्हाच परवीनला अमर अकबर अँथनी आणि काला पत्थरसारखे चित्रपट मिळाले होते. परवीन बाबी आणि तो असाध्य आजार १९७९ च्या संध्याकाळी, जेव्हा महेश भट्ट घरी पोहोचले, तेव्हा त्यांनी पाहिले की परवीन बाबींच्या घराबाहेर त्यांची आई घाबरलेली उभी होती. महेशला पाहताच त्या म्हणाल्या- बघा परवीनला काय झालंय. ते आत गेले तेव्हा परवीन खोलीच्या कोपऱ्यात चाकू घेऊन थरथरत बसली होती. महेश भट्ट काही बोलू इच्छित होते, तेव्हा परवीनने त्यांना शांत करत म्हटले, श्श्श…काही बोलू नका. या खोलीची हेरगिरी केली जात आहे. येथे उपकरणे लावली आहेत. ते मला मारू इच्छितात. महेशला समजले की परवीनला उपचारांची गरज आहे. ते तिला भारत आणि परदेशातील अनेक डॉक्टरांकडे घेऊन गेले, जिथे त्यांना सिझोफ्रेनिया असल्याचे निदान झाले, ज्यात रुग्णाला असा भ्रम होतो की कोणीतरी त्याला मारू इच्छित आहे. शॉक ट्रीटमेंटचा सल्ला देण्यात आला, पण महेश भट्ट यांनी नकार दिला. वेळेनुसार तब्येत बिघडत गेली. कधी त्या एसी किंवा गाडीत बॉम्ब असल्याची गोष्ट सांगायच्या आणि चालत्या गाडीतून उतरण्याचा प्रयत्न करायच्या, तर कधी म्हणायच्या की लोक त्यांचा पाठलाग करत आहेत. 1979 साली महेश भट्ट त्यांना घेऊन झगमगाटापासून दूर बंगळूरला स्थलांतरित झाले. डॉक्टर्स त्यांच्या सतत संपर्कात होते, पण परवीनला उपचार करून घ्यायचे नव्हते. एके दिवशी त्यांनी महेश भट्ट यांना स्पष्ट सांगितले की त्यांना परवीन किंवा डॉक्टर्सपैकी एकाची निवड करावी लागेल. महेश भट्ट त्यांना सोडून घरातून बाहेर पडले, तेव्हा परवीन कपड्यांविनाच त्यांच्या मागे धावली. या दिवशी महेश भट्ट यांनी डॉक्टरांच्या सल्ल्यानुसार परवीनपासून अंतर ठेवले. काही दिवसांनी परवीनही पुन्हा मुंबईला परतली आणि चित्रपटांमध्ये काम करू लागली. ते प्रसंग जेव्हा लोक परवीन बाबीला वेडी समजू लागले 1984 मध्ये परवीन बाबीला सुरक्षा तपासणीत विचित्र वर्तन केल्याबद्दल आणि ओळख न सांगू शकल्यामुळे अटक करण्यात आली होती. त्यांना न्यूयॉर्कमधील वेड्यांच्या इस्पितळात ठेवण्यात आले होते, तेव्हा इंडियन कौन्सिलच्या हस्तक्षेपानंतर त्यांना सोडण्यात आले. 1988 मध्ये ‘शान’ चित्रपटाच्या शीर्षक गीताच्या शूटिंगदरम्यान परवीन बाबीने गोंधळ घातला. तिने शूटिंग थांबवली आणि सांगितले की सहकलाकार अमिताभ बच्चन तिच्यावर झुंबर पाडू इच्छितात आणि तिची हत्या करू इच्छितात. ती घाबरून सेटवरून पळून गेली. 1989 मध्ये परवीन बाबी यांनी फिल्मफेअर मॅगझिनला दिलेल्या मुलाखतीत सांगितले की, अमिताभ बच्चन एक आंतरराष्ट्रीय गुंड आहेत, जे त्यांचा जीव घेऊ इच्छितात. त्यांनी असाही दावा केला की, अमिताभ बच्चन यांच्या गुंडांनी त्यांना किडनॅप करून एका बेटावर ठेवले आणि कानाच्या खालच्या बाजूला एक चिप लावली, जेणेकरून त्यांना ट्रेस करता येईल. या मुलाखतीनंतर इंडस्ट्रीमध्ये त्यांच्या आजाराची बातमी पसरली. त्या म्हणायच्या की, लोक त्यांना बदनाम करून कट रचत आहेत. यावेळीही परवीन बाबी एक्स बॉयफ्रेंड डॅनीला भेटत असे. ती डॅनीला चांगला मित्र मानत असे. तोपर्यंत डॅनीच्या आयुष्यात किम नावाची महिला आली होती. तो गर्लफ्रेंडसोबत लिव्ह-इनमध्ये राहत होता. जेव्हा परवीन रोज त्याच्या घरी येऊ लागली, तेव्हा त्याच्या गर्लफ्रेंडने चिंता व्यक्त केली. अनेकदा असेही घडले की डॅनी गर्लफ्रेंडसोबत घरी परतला आणि परवीन त्याच्या बेडरूममध्ये टीव्ही पाहताना दिसली. जेव्हा डॅनीने परवीनला असे करण्यापासून रोखले, तेव्हा तिने उत्तर दिले की ब्रेकअपनंतर तिला मैत्री कायम ठेवायची आहे, यात काहीही चुकीचे नाही. एक दिवस डॅनी, त्याची गर्लफ्रेंड आणि परवीन डायनिंग टेबलवर डिनर करत होते. चांदीचा वर्क टेबलवर पडला आणि डॅनीने फुंकर मारून तो काढण्याचा प्रयत्न केला. फुंकर मारताच परवीन खूप घाबरली आणि ओरडू लागली. तेव्हा डॅनीला पहिल्यांदाच जाणवले की खरोखरच परवीनची मानसिक स्थिती ठीक नाही. त्याने महेश भट्ट यांना फोन करून याची माहिती दिली होती, तेव्हा महेशने त्याला संपूर्ण कहाणी सांगितली. डॅनीही परवीनला या आजाराशी लढण्यास मदत करत होता. मग एके दिवशी वर्तमानपत्रात अमिताभ बच्चन यांची एक मुलाखत छापून आली, ज्यात त्यांनी डॅनीला चांगला मित्र म्हटले होते. अमिताभला आधीच आपला जीवघेणा शत्रू मानणाऱ्या परवीनने ही बातमी वाचताच तिला पुन्हा संशय येऊ लागला. त्या दिवशी डॅनी घरी पोहोचल्यावर परवीन ओरडू लागली. आणि तिने सांगितले की डॅनी, अमिताभ बच्चन यांच्यासाठी तिची हेरगिरी करत होता. यानंतर अनेक प्रसंगी परवीन त्याला पाहताच ओरडू लागली, याच कारणामुळे त्यांची ही मैत्री कायमची संपुष्टात आली. आजारापणामुळे परवीनने इंडस्ट्री आणि नातेवाईकांपासून अंतर ठेवले. 2001 मध्ये आईच्या निधनानंतर ती जुहू येथील रेज रिवेरा अपार्टमेंटमध्ये एकटी राहू लागली आणि घरातून फारशी बाहेर पडत नसे. 2002 साली तिने अनेक प्रतिज्ञापत्रे दाखल करून सांगितले की, टाडा प्रकरणात तिच्याकडे संजय दत्तविरुद्ध अनेक पुरावे आहेत. तिला न्यायालयात हजर राहण्यास सांगितले गेले, परंतु प्रत्येक वेळी ती बाहेर पडल्यास तिच्या जीवाला धोका आहे असे सांगून नकार देत असे. २००२ सालीच त्यांनी सर्वोच्च न्यायालयात अमिताभ बच्चन, रॉबर्ट रेडफोर्ड आणि अनेक बॉलिवूड-हॉलिवूड कलाकारांविरुद्ध त्यांच्या हत्येचा कट रचल्याच्या आरोपाखाली एक याचिका दाखल केली होती. तसे तर परवीन मुस्लिम होत्या, पण आयुष्याच्या शेवटच्या वर्षांत त्या ख्रिश्चन झाल्या होत्या. २२ जानेवारी २००५ रोजी परवीन बाबी यांचा मृतदेह त्यांच्या फ्लॅटमध्ये कुजलेल्या अवस्थेत आढळला. त्यांचा मृत्यू २ दिवसांपूर्वीच झाला होता. शेवटच्या क्षणी कोणीही त्यांचा मृतदेह घेण्यासाठी रुग्णालयात पोहोचले नाही, अशा परिस्थितीत महेश भट्ट यांनी मृतदेहावर हक्क सांगून त्यांचे अंत्यसंस्कार केले. जिथे डॅनीदेखील उपस्थित होते. परवीन यांची इच्छा होती की त्यांना ख्रिश्चन रीतिरिवाजांनुसार दफन करावे, पण शेवटच्या क्षणी काही नातेवाईकांनी त्यांना इस्लामिक पद्धतीने दफन केले.
Doonited Affiliated: Syndicate News Hunt
This report has been published as part of an auto-generated syndicated wire feed. Except for the headline, the content has not been modified or edited by Doonited
