कोर्टरूम ड्रामा नेहमीच प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरले आहेत. सनी देओल आणि अक्षय खन्नासारख्या दमदार कलाकारांच्या उपस्थितीमुळे ‘इक्का’कडून अपेक्षा वाढतात. चित्रपट सुरुवातीला खिळवून ठेवतो, पण पुढे जात असताना तो स्वतःच्याच गुंतागुंतीत अडकतो. शेवटी, हा कोर्टरूम ड्रामापेक्षा जास्त मेलोड्रामा बनतो. चित्रपटगृहांऐवजी थेट ओटीटी प्लॅटफॉर्म नेटफ्लिक्सवर प्रदर्शित झालेल्या या चित्रपटाची लांबी 2 तास 20 मिनिटे आहे. दिव्य मराठीने चित्रपटाला 5 पैकी 2 स्टार दिले आहेत. चित्रपटाची कथा कशी आहे? अर्जुन मेहरा (सनी देओल) असे वकील आहेत, ज्यांनी आपल्या कारकिर्दीत कधीही अशा व्यक्तीचा खटला लढला नाही, ज्याला ते चुकीचे मानत असतील. पण परिस्थिती त्यांना शौर्यमान (अक्षय खन्ना) चा बचाव करण्यास भाग पाडते. शौर्यमानवर एका तरुणीवर जीवघेणा हल्ला केल्याचा आरोप आहे. येथूनच कथा कायदा, नैतिकता आणि न्यायामधील संघर्ष दाखवण्याचा प्रयत्न करते. सुरुवात रंजक आहे आणि अनेक प्रश्न निर्माण करते. पण इंटरव्हलनंतर चित्रपट वारंवार नवीन ट्विस्ट आणि रहस्यांचा आधार घेतो. अनेक वळणे कथेपेक्षा पटकथेची गरज वाटतात. क्लायमॅक्सपर्यंत चित्रपट गरजेपेक्षा जास्त स्पष्टीकरण देऊ लागतो आणि इथेच त्याचा प्रभाव कमी होतो. स्टारकास्टची ॲक्टिंग कशी आहे? ‘इक्का’ पाहण्याचे सर्वात मोठे कारण सनी देओल आहेत. बऱ्याच काळानंतर त्यांना केवळ रागीट नायक म्हणून नव्हे, तर आतून गोंधळलेल्या भूमिकेत पाहिले जाते. कोर्टरूममधील त्यांचे अनेक सीन्स प्रभावी ठरतात आणि त्यांनी भूमिकेवर मेहनत घेतल्याचे स्पष्ट दिसते. अक्षय खन्ना त्यांच्या खास शैलीत दिसतात. त्यांची देहबोली आणि संवादफेक भूमिकेला बळकट करते, पण अनेक ठिकाणी त्यांची कामगिरी सारखीच वाटते. तिलोत्तमा शोम संयमित अभिनय करतात आणि अनेक दृश्यांमध्ये त्यांची उपस्थिती नोंदवतात. दिया मिर्झा आणि संजीदा शेख यांच्या वाट्याला मर्यादित दृश्ये आहेत, त्यामुळे त्या फारसा प्रभाव पाडू शकत नाहीत. दिग्दर्शन आणि तांत्रिक बाजू कशी आहे? सिद्धार्थ पी. मल्होत्रा यांच्याकडे चांगला विषय होता, पण तो पडद्यावर मांडताना त्यांना संतुलन राखता आले नाही. कोर्टरूममधील वादविवाद प्रभावी ठरू शकले असते, पण गरजेपेक्षा जास्त पार्श्वसंगीत, लांब संवाद आणि भावनिक दृश्यांमुळे त्यांचा प्रभाव कमी झाला. चित्रपटाची पटकथा सर्वाधिक निराश करते. दर थोड्या वेळाने नवीन साक्षीदार, नवीन पुरावा आणि नवीन खुलासा येतो. काही काळानंतर हे ट्विस्ट धक्कादायक वाटण्याऐवजी कंटाळवाणे वाटू लागतात. चित्रपट लांब वाटतो आणि अनेक दृश्ये सहजपणे लहान करता आली असती. संगीत कसे आहे? चित्रपटाचे संगीत कथेसोबत जास्त काळ टिकत नाही. पार्श्वसंगीत अनेक ठिकाणी गरजेपेक्षा जास्त मोठे आहे. कोर्टरूमच्या दृश्यांमध्ये फक्त कलाकारांच्या अभिनयावर विश्वास ठेवला असता, तर त्याचा परिणाम अधिक झाला असता. कुठे कमी पडले? ‘इक्का’ची सर्वात मोठी अडचण तिची कथा नाही, तर ती सांगण्याची पद्धत आहे. चित्रपट प्रेक्षकांवर विश्वास ठेवण्याऐवजी प्रत्येक गोष्ट समजावून सांगू लागतो. प्रत्येक भावनिक क्षणाला जास्त भावुक आणि प्रत्येक ट्विस्टला गरजेपेक्षा जास्त ताणले आहे. याचा परिणाम असा होतो की, ज्या कथेत कायदा आणि न्यायावर सखोल चर्चा होऊ शकली असती, ती हळूहळू मेलोड्रामामध्ये बदलते. अंतिम निकाल, पाहावे की नाही? ‘इक्का’मध्ये दमदार कलाकार आहेत, चांगला विषय आहे आणि काही कोर्टरूम सीन्स प्रभाव टाकतात. पण कमकुवत पटकथा, गरजेपेक्षा जास्त मेलोड्रामा आणि लांब क्लायमॅक्स चित्रपटाला त्या उंचीवर पोहोचू देत नाहीत, जिथे तो पोहोचू शकला असता. सनी देओल पूर्ण प्रामाणिकपणे चित्रपटाला सांभाळण्याचा प्रयत्न करतात, पण यावेळी त्यांचा ‘ढाई किलो का हाथ’ देखील कमकुवत स्क्रिप्टसमोर हतबल दिसतो.
Doonited Affiliated: Syndicate News Hunt
This report has been published as part of an auto-generated syndicated wire feed. Except for the headline, the content has not been modified or edited by Doonited
